2006/Apr/18

Code : theme

html pj1_open blog

herd <รูปข้างบน>

<img hspace="0"

src="http://uc.exteenblog.com/h2ooiolist/images/overblog%201.gif" align="baseline" border="0" /></font></p><p><img

code: theme[open blog]

/* สีของลิงค์ */

a:link, a:visited{

color:#66CCFF;

border-bottom:1px dotted #66CCFF;

text-decoration:none;

}

a:hover{

color:#66CCFF;

border-bottom:1px solid #66CCFF;

}

/* ทั้งหน้ามีลักษณะเป็นอย่างไร */

.site{

margin:20px;

padding:0px;

text-align:center;

background:url() #ffffff repeat;

}

/* ความกว้างของหน้าบลอค */

#wrapper{

width:680px;

}

/* เซตความกว้างของหน้าบลอค, แบคกราวนด์ของบลอคทั้งหมดและขอบ */

#all{

width:680px;

float:left;

}

/* แถบบนสุด */

#uptab{

width:680px;

float:left;

height:29px;

background: url(/global/theme/predefined/easy/exteen.gif) right top no-repeat;

}

/*แถบกลาง หรือก็คือที่แสดงบลอค */

#midtab{

width:680px;

padding:0px;

border:3px solid #448CCB;

float:left;

}

/* แถบล่างสุด */

#downtab{

float:left;

width:680px;

height:4px;

}

/* รูปภาพด้านบน เซตความสูงและกว้างตามภาพ */

.picture{

background: url(http://uc.exteenblog.com/h2ooiolist/images/overblog%201.gif) no-repeat;

height: 246px;

width: 680px;

border-bottom:1px dotted #448CCB;

}

.title{

font-family: "Microsoft Sans Serif", "Sans Serif";

font-size: 10pt;

font-weight: Bold;

color: #009900;

padding-right:10px;

vertical-align:bottom;

text-align:right;

}

.content{

width:680px;

font-family: Tahoma, "MS Sans Serif";

font-size: 12px;

color:#009900;

text-align:center;

float:left;

background-color:#BEE3A9;

}

/* พวกที่แสดงเนื้อหาบลอคความกว้างเป็นเท่าไหร่ */

.leftcontent{

width:500px;

float:right;

text-align:left;

background-color:#FFFFFF;

border-left:1px #BEE3A9 dotted;

}

/* พวกที่เป็นแถบลิงค์ต่างๆ */

.rightcontent{

width:179px;

float:left;

text-align:left;

background-color:#99CCFF;

border-bottom:1px #ffffcc dotted;

}

.iday {

}

/* สีของหัวข้อพวก วันที่ ประเภท */

.iday h3 {

background-repeat: no-repeat;

background-position: left top;

margin:10px 14px 0px 10px;

padding:3px 0px 3px 3px;

font-size: 14px;

color:#7DA7D9;

background-color:#B1D8FF;

}

/* เรื่องหนึ่งๆ */

.entry{

padding:5px 15px 5px 10px;

margin:5px 0px 5px 0px;

}

/* หัวข้อ entry จะให้เป็นรูปอะไร เซ็ต padding ตัวสุดท้ายตามความกว้างของรูป */

.entrytitle a:link, .entrytitle a:visited, .entrytitle a:hover{

background-image: url(/global/theme/predefined/easy/bl.gif);

background-repeat: no-repeat;

background-position: left top;

padding:0px 10px 0px 16px;

font-size: 12px;

text-decoration:none;

font-weight:bold;

color:#7DA7D9;

border:0px;

}

/* ส่วนแสดงเนื้อหา entry */

.entrycontent{

padding:5px 10px 5px 16px;

color:#7DA7D9;

font-size:12px;

}

/* ส่วนแสดงข้อมูลของ entry เช่นวันที่โพส */

.entryfooter{

border-top:1px dotted #b1d8ff;

padding:2px 2px 2px 15px;

color:#7DA7D9;

font-size:9px;

}

/* ชื่อผู้โพส */

.entryposter{

padding:0px 5px 0px 0px;

}

/* ลิงค์ไปดู comment ของ entry */

.entrycomment a:link,.entrycomment a:visited,/* สีเวลาเอาเมาส์วาง */

.entrycomment a:hover{

background-image: url(/global/theme/predefined/easy/comment.gif);

background-repeat: no-repeat;

color:#F06EAA;

text-decoration:none;

padding:0px 80px 0px 0px;

border:0px;

}

/* สีเวลาเอาเมาส์วาง */

.entrycomment a:hover{

color:#F06EAA;

border:0px;

}

/* แถบแสดงชื่อ */

.profile{

padding:5px; margin:0px 1px 0px 10px;

font-size:10px;

}

/* พวกหัวข้อของด้านข้าง เช่น คำว่า Recommended */

.sidebar-title{

padding:2px 0px 2px 0px;

color:#7DA7D9;

font-family:Tahoma;

font-size:12px;

font-weight:bold;

padding-left:10px;

background-color:#ffffff;

border-bottom:1px #7DA7D9 dotted;

border-top:1px #7DA7D9 dotted;

}

.sidebar-item{

padding:0px 0px 0px 5px;

margin:0px 0px 10px 0px;

}

/*แต่ละไอเท็มของแถบด้านข้าง*/

.sidebar-item li{

background-repeat: no-repeat;

list-style-type: none;

margin:0px 5px 0px 10px;

padding:0px 0px 0px 15px;

background-image: url(/global/theme/predefined/easy/bl.gif);

background-position:0px 2px;

}

.sidebar-item a:link, .sidebar-item a:visited, .sidebar-item a:hover{

font-family:"Trebuchet MS",Tahoma;

text-decoration:none;

font-size:11px;

border:0px;

}

.sidebar-item a:hover{

color:#FF9966;

border:0px;

}

/* ส่วนคอมเมนต์ */

.comment{

padding:6px 5px 2px 5px;

margin:10px;

background-color:#C5E3A9;

}

.commentcontent{

color: #009900;

padding:5px 5px 5px 16px;

font-size:11px;

line-height: 1.3em;

}

.commentfooter{

padding:2px 2px 2px 15px;

color:##66CC00;

font-size:9px;

}

.commentdetail{

padding:0px 5px 0px 0px;

}

.commentposter a:link,.commentposter a:visited,.commentposter a:hover{

text-decoration:none;

padding:0;

border-bottom:0px;

}

.commentposter a:hover{

border-bottom:0px;

}

/* ฟอร์มใส่คอมเมนต์ */

form{

padding:2px 5px 2px 20px;

margin:10px;

font:11px Tahoma,"MS Sans Serif";

background-color:#ffffff;

}

input{

font:11px Tahoma,"MS Sans Serif";

}

html

pj2_Pō shuǐ jié13-15 <Song kan Day>

herd <รูปข้างบน>

<img hspace="0"

src="http://uc.exteenblog.com/h2ooiolist/images/overblog2.gif" align="baseline" border="0" /></font></p><p><img

code : theme [pj2_Pō shuǐ jié13-15 <Song kan Day>]

/* สีของลิงค์ */

a:link, a:visited{

color:#60381c;

border-bottom:1px dotted #60381c;

text-decoration:none;

}

a:hover{

color:#60381c;

border-bottom:1px solid #60381c;

}

/* ทั้งหน้ามีลักษณะเป็นอย่างไร */

.site{

margin:20px;

padding:0px;

text-align:center;

background:url() #ffffff repeat;

}

/* ความกว้างของหน้าบลอค */

#wrapper{

width:680px;

}

/* เซตความกว้างของหน้าบลอค, แบคกราวนด์ของบลอคทั้งหมดและขอบ */

#all{

width:680px;

float:left;

}

/* แถบบนสุด */

#uptab{

width:680px;

float:left;

height:29px;

background: url(/global/theme/predefined/easy/exteen.gif) right top no-repeat;

}

/*แถบกลาง หรือก็คือที่แสดงบลอค */

#midtab{

width:680px;

padding:0px;

border:3px solid #ff5050;

float:left;

}

/* แถบล่างสุด */

#downtab{

float:left;

width:680px;

height:4px;

}

/* รูปภาพด้านบน เซตความสูงและกว้างตามภาพ */

.picture{

background: url(http://uc.exteenblog.com/h2ooiolist/images/overblog2.gif) no-repeat;

height: 246px;

width: 680px;

border-bottom:1px dotted #448CCB;

}

.title{

font-family: "Microsoft Sans Serif", "Sans Serif";

font-size: 10pt;

font-weight: Bold;

color: #FF6600;

padding-right:10px;

vertical-align:bottom;

text-align:right;

}

.content{

width:680px;

font-family: Tahoma, "MS Sans Serif";

font-size: 12px;

color:#FF6600;

text-align:center;

float:left;

background-color:#FAEBD0;

}

/* พวกที่แสดงเนื้อหาบลอคความกว้างเป็นเท่าไหร่ */

.leftcontent{

width:500px;

float:right;

text-align:left;

background-color:#FFFFFF;

border-left:1px #FAEBD0 dotted;

}

/* พวกที่เป็นแถบลิงค์ต่างๆ */

.rightcontent{

width:179px;

float:left;

text-align:left;

background-color:#FFBC43;

border-bottom:1px #ffffcc dotted;

}

.iday {

}

/* สีของหัวข้อพวก วันที่ ประเภท */

.iday h3 {

background-repeat: no-repeat;

background-position: left top;

margin:10px 14px 0px 10px;

padding:3px 0px 3px 3px;

font-size: 14px;

color:#FFCC00;

background-color:#F9EECE;

}

/* เรื่องหนึ่งๆ */

.entry{

padding:5px 15px 5px 10px;

margin:5px 0px 5px 0px;

}

/* หัวข้อ entry จะให้เป็นรูปอะไร เซ็ต padding ตัวสุดท้ายตามความกว้างของรูป */

.entrytitle a:link, .entrytitle a:visited, .entrytitle a:hover{

background-image: url(/global/theme/predefined/easy/bl.gif);

background-repeat: no-repeat;

background-position: left top;

padding:0px 10px 0px 16px;

font-size: 12px;

text-decoration:none;

font-weight:bold;

color:#FF581C;

border:0px;

}

/* ส่วนแสดงเนื้อหา entry */

.entrycontent{

padding:5px 10px 5px 16px;

color:#FF581C;

font-size:12px;

}

/* ส่วนแสดงข้อมูลของ entry เช่นวันที่โพส */

.entryfooter{

border-top:1px dotted #F16C87;

padding:2px 2px 2px 15px;

color:#FF581C;

font-size:9px;

}

/* ชื่อผู้โพส */

.entryposter{

padding:0px 5px 0px 0px;

}

/* ลิงค์ไปดู comment ของ entry */

.entrycomment a:link,.entrycomment a:visited,/* สีเวลาเอาเมาส์วาง */

.entrycomment a:hover{

background-image: url(/global/theme/predefined/easy/comment.gif);

background-repeat: no-repeat;

color:#FFCC33;

text-decoration:none;

padding:0px 80px 0px 0px;

border:0px;

}

/* สีเวลาเอาเมาส์วาง */

.entrycomment a:hover{

color:#8BD500;

border:0px;

}

/* แถบแสดงชื่อ */

.profile{

padding:5px; margin:0px 1px 0px 10px;

font-size:10px;

}

/* พวกหัวข้อของด้านข้าง เช่น คำว่า Recommended */

.sidebar-title{

padding:2px 0px 2px 0px;

color:#FF581C;

font-family:Tahoma;

font-size:12px;

font-weight:bold;

padding-left:10px;

background-color:#ffffff;

border-bottom:1px #FF581C dotted;

border-top:1px #FF581C dotted;

}

.sidebar-item{

padding:0px 0px 0px 5px;

margin:0px 0px 10px 0px;

}

/*แต่ละไอเท็มของแถบด้านข้าง*/

.sidebar-item li{

background-repeat: no-repeat;

list-style-type: none;

margin:0px 5px 0px 10px;

padding:0px 0px 0px 15px;

background-image: url(/global/theme/predefined/easy/bl.gif);

background-position:0px 2px;

}

.sidebar-item a:link, .sidebar-item a:visited, .sidebar-item a:hover{

font-family:"Trebuchet MS",Tahoma;

text-decoration:none;

font-size:11px;

border:0px;

}

.sidebar-item a:hover{

color:#F1AC32;

border:0px;

}

/* ส่วนคอมเมนต์ */

.comment{

padding:6px 5px 2px 5px;

margin:10px;

background-color:#EDFAFF;

}

.commentcontent{

color: #FF6F1C;

padding:5px 5px 5px 16px;

font-size:11px;

line-height: 1.3em;

}

.commentfooter{

padding:2px 2px 2px 15px;

color:##FF9C16;

font-size:9px;

}

.commentdetail{

padding:0px 5px 0px 0px;

}

.commentposter a:link,.commentposter a:visited,.commentposter a:hover{

text-decoration:none;

padding:0;

border-bottom:0px;

}

.commentposter a:hover{

border-bottom:0px;

}

/* ฟอร์มใส่คอมเมนต์ */

form{

padding:2px 5px 2px 20px;

margin:10px;

font:11px Tahoma,"MS Sans Serif";

background-color:#ffffff;

}

input{

font:11px Tahoma,"MS Sans Serif";

}

2006/Apr/16

พยัญชนะ สระ และ วรรณยุกต์ในภาษาจีน

หลักการอ่านภาษาจีน

ในภาษาจีนจะแบ่งส่วนประกอบของ pinyin เป็น 3 ส่วน คือ

1. ส่วนของพยัญชนะ 23 ตัว

2. ส่วนของสระ ซึ่งมีทั้งสระหลักและสระผสม

3. ส่วนของวรรณยุกต์

พยัญชนะของจีน มีทั้งหมด 23 ตัว

1. เสียงพยัญชนะต้นของภาษาจีนมี 21 เสียงดังนี้

เสียงจากริมฝีปาก เวลาออกเสียงพยัญชนะกลุ่มนี้ต้องกลั้นลมหายใจไว้ แล้วปล่อยลมหายใจออกไปอย่างฉับพลัน

o โอ= b โป๊ะ p โพ๊ะ m โม๊ะ f โฟ๊ะ

เสียงจากปุ่มเหงือก เวลาออกเสียงพยัญชนะกลุ่มนี้ต้องให้ปลายลิ้นติดกับเหงือก และฟันบน กลั้นลมหายใจไว้แล้วปล่อยลมหายใจออกมาอย่างฉับพลัน

e เออ= d เต๊อะ t เท๊อะ n เน๊อะ l เล๊อะ

เสียงเพดานอ่อน เวลาออกเสียงพยัญชนะกลุ่มนี้ให้ใช้โคนลิ้นติดกับเหงือกและฟันบน กลั้นลมหายใจไว้ แล้วปล่อยลมหายใจออกมาอย่างฉับพลัน

e เออ= g เก๊อะ k เค๊อะ h เฮ๊อะ

เสียงปลายลิ้น - ฟัน เวลาออกเสียงพยัญชนะกลุ่มนี้ต้องให้ปลายลิ้นชิดกับฟันบน แล้วค่อยปล่อยลมหายใจออกมา

i อี= z จือ c ชือ s ซือ

เสียงปลายลิ้น - เพดาลแข็ง เวลาออกเสียงพยัญชนะกลุ่มนี้ต้องให้ปลายลิ้นห่อสูงขึ้นจนติดกับเหงือกและฟันบน แล้วค่อยๆปล่อยลมหายใจออกมา(ห่อลิ้น)**เสียงนี้ในภาษาไทยไม่มี

i อี= zh จือฺ ch ชือฺ sh ซือฺ r รฺยือ

เสียงปุ่มเหงือก เป็นเสียงที่เปล่งออกมาจากที่ปลายลิ้น

i อี= j จี q ชี x ซี

2. เสียงพยัญชนะกึ่งสระมี 2 เสียง คือ

i อี= y ยี เป็นเสียงที่คล้ายสระ i (อี) แต่ออกสั้นกว่า

u วู= w เป็นเสียงสั้น

credit : http://h2ooiolist.exteen.com

เสียงสระ

1. เสียงสระเดี่ยวมี 6 เสียงดังนี้

a อา o โอ e เออ i อี u วู ü ยี-วู(เวลาออกเสียงให้ทำริมฝีปากเป็นรูปแบนกลมแล้วรวมเสียงขึ้นจนกลายเป็นเสียงเดียวกัน)

2. เสียงสระผสมมี 30 เสียง ดังนี้ (เพื่อความง่ายที่จำเราจะเรียงเสียงสระผสมตามสระตัวนำ)

a อา --> ai อาย ao เอา an อาน ang อาง

o ออ --> ou โอว ong อง

e เออ --> er เออร์(ห่อลิ้น) ei เอย en เอิน eng เอิง

i อี --> ia ยาiao เยียว ie(ê) เย iou(iu) โยว

ian เยียน in ยีน iang เยียง ing ยิง

iong ยง

u วู --> ua วา uo โว uai วาย uei(ui) เวย

uan วาน uen(un) เวิน uang วาง ueng เวิง

ü ยี-วู --> üe เยว üan เยวียน ün ยูน

credit : http://h2ooiolist.exteen.com

ตารางสรุปสระ

1

-

2

i = y

3

u = w

4

ü = yu

a,o,e

i

u

ü

a

ia

ua

o

uo

e

er

ê

ie

üe

ai

uai

ei

uei

ao

iao

ou

iou

an

ian

uan

üan

en

uen

in

ün

ang

iang

uang

eng

ueng

ong

iong

ing

http://h2ooiolist.exteen.com

หลักที่สำคัญของภาษาจีน (ควรจำให้ได้)

1. มีเสียงพยัญชนะสะกด 3 เสียงต้องตามหลังเสียงสระ คือ -n , -ng เทียบได้กับมาตราแม่กนและกงในภาษาไทย ส่วนอีกเสียงคือ r มีไว้แสดงเสียงที่เกิดจากปลายลิ้นงอขึ้นไปแจะเพดานแข็ง

2. ในกรณีที่สระที่เริ่มต้นด้วยสระ i (รวมสระเดี่ยว i ) เป็นพยางค์ตามลำพัง โดยไม่มีพยัญชนะ ให้ใช้พยัญชนะกึ่งสระ y เติมหรือแทนสระ i เช่น

i --> yi ia --> ya iao --> yao

ie --> ye iou --> you ian --> yan

in --> iang iang --> yang

ing --> ying iong --> yong

3. ในกรณีสระที่เริ่มต้นด้วยสระ ü (รวมสระเดียว ü) เป็นพยางค์ตามลำพังโดยไม่มีพยัญชนะ ให้ใช้พยัญชนะกึ่งสระ y ไว้อยู่ข้างหน้าโดยต้องตัดจุดสองจุดที่อยู่ข้างบนของ ü ไป เช่น

ü --> yu üe --> yue

üan --> yuan ün --> yun

4. ในกรณีที่สระที่เริ่มต้นด้วยสระ ü (รวมสระเดี่ยว ü) เป็นพยางค์ตามลำพัง โดยไม่มีพยัญชนะ ให้ใช้พยัญชนะกึ่งสระ w เติมหรือแทนสระ ü เช่น

u --> wu ua --> wa uo --> wo

uai --> wai uei --> wei uan --> wan

uen --> wen uang --> wang ueng --> weng

5. ในกรณีสระที่เริ่มต้นด้วยสระ ü (รวมสระเดียว ü) ประสมกับพยัญชนะ j q x ให้ตัดจุดสองจุดที่อยู่ข้างบนของ ü ไป แต่เวลาประสมกับพยัญชนะ l n จะละสองจุดดังกล่าวไม่ได้

6. สระ e ในสระผสม ie üe เสียงจริงคือ ê แต่เพื่อความสะดวกเวลาเขียนยังคงเขียนเป็น e

7. ในกรณีสระ i ตามหลังพยัญชนะ z c s zh ch sh r เสียงจริงของ i ผันไปตามพยัญชนะ ยังคงเชียนเป็น zi ci si zhi chi shi ri

8. ในกรณีสระผสม iou uei uen ประสมกับพยัญชนะ ให้ย่อเป็น iu ui un ตามลำดับ คือ

iou --> iu เช่น diū

uei --> ui เช่น duì

uen --> un เช่น dūn

credit : ดัดแปลงมาจากชีทเรียนพิเศษภาษาจีนที่ ma-ed

เครื่องหมายวรรคเสียง [Dividing mark]

เมื่อพยางค์เสียงที่ขึ้นต้นด้วย a, o, e ตามอยู่หลังพยางค์เสียงอื่น หากระยะแบ่งเขตของพยางค์เกิดความสับสนจะใช้เครื่องหมาย ( )มาคั่นกลาง เช่น Tiān ānmén

credit : ดัดแปลงมาจากชีทเรียนพิเศษภาษาจีนที่ ma-ed

วรรณยุกต์ของจีนมี 4 รูป

阴平 阳平 上声 去声  เสียงเบา

ˉ ˊ ˇ ˋ

อินผิง เอี๋ยงผิง ส่างเซิง ชวี่เซิง เสียงเบา

1. วรรณยุกต์เสียงที่ 1 เรียกว่า อินผิง ( ˉ )เป็นเสียงราบเรียบแต่ค่อนข้างสูง = วรรณยุกต์เสียงสามัญของไทย

2. วรรณยุกต์เสียงที่ 2 เรียกว่า เอี๋ยงผิง ( ˊ )เป็นเสียง กลาง-ขึ้น-สูง = วรรณยุกต์เสียงจัตวาของไทย

3. วรรณยุกต์เสียงที่ 3 เรียกว่า ส่างเซิง ( ˇ )เป็นเสียง ต่ำ-ขึ้น = เวรรณยุกต์เสียงเอกของไทย

4 วรรณยุกต์เสียงที่ 4 เรียกว่า ชวี่เซิง ( ˋ ) เป็นเสียงสูง-ตก = เทียบกับวรรณยุกต์เสียงโทของไทย

ตัวอย่าง วรรณยุกต์ไทย ปา ป๋า ป่า ป้า

วรรณยุกต์ไทย

หลักการวางเครื่องหมายวรรณยุกต์ มีดังนี้

1. เครื่องหมายวรรณยุกต์จะอยู่บนสระเท่านั้น (และดูอย่างไงล่ะ)

สรุป ให้ใส่ตามสระดังนี้ a o e i u ü ตามลำดับ คือถ้าในคำคำหนึ่งมีสระอยู่หลายๆๆตัวไม่รู้ว่าจะใส่ตัวไหนดีก็ให้ใส่ที่สระ a o e i u ü เช่น

zao --> zǎo (เจ่า) เช้า

姐姐 jie jie --> jiě jiě (เจ่ย์ เจย์) พี่สาว

หลักการผสมคำ

การผสมคำเป็น pinyin จะประกอบด้วยการผสม 2 แบบ ดังนี้

1. ผสมระหว่างพยัญชนะ 1 ตัว กับสระ 1 ตัว

2. ผสมระหว่างพยัญชนะ 1 ตัว กับสระ 2 ตัว

การผสมคำจะขึ้นต้นด้วยพยัญชนะก่อนแล้วตามด้วยสระและวรรณยุกต์เสมอๆ เช่น

การผสมคำระหว่างพยัญชนะ 1 ตัว กับสระ 1 ตัว

เขา (ผู้ชาย) tā (ทา)

ประกอบด้วย

วรรณยุกต์ในที่นี้เป็นเสียง 1 คือ

tā สระหลัก ซึ่งในที่นี้เป็นสระเดี่ยวคือ a (อา) =

เท๊อะ + อา = ทา + วรรณยุกต์ = ทา

พยัญชนะในที่นี้คือ t (เท๊อะ)

การผสมคำระหว่างพยัญชนะ 1 ตัว กับสระ 2 ตัว

เหลือง huáng (หว๋าง)

ประกอบด้วย

วรรณยุกต์ในที่นี้เป็นเสียง 2 คือ ˊ

huáng สระตัวที่สอง ในที่นี้คือ ang (อัง)

สระตัวแรก ในที่นี้คือ u (วู)

(สระสองตัวรวมกันได้เป็น u + ang = วู + อัง = วาง)

= เฮ๊อะ + วาง = หวาง + วรรณยุกต์ ˊ = หว๋าง

พยัญชนะในที่นี้คือ h (เฮ๊อะ)

credit : http://h2ooiolist.exteen.com

2006/Apr/16

เกิดถึงตาย คนจีนมีธรรมเนียมพิธีปฏิบัติอะไรกันบ้าง ลองเข้ามาอ่านเล่นๆดูมีอะไรแปลกๆๆกันเยอะเลย

credit : all-chinese


กฎของครอบครัว, บุตรบุญธรรม, บุตรีบุญธรรม, บุตรสะใภ้เด็ก.
ในชั่วชีวิตของบุคคลคนหนึ่ง เขาต้องมีประสบการณ์และผ่านพิธีการหลาย ๆ อย่างในชีวิตของเขา มีทั้งพิธีมงคล (เรียกว่า อั่งสวู่..เรื่อสีแดง) และอัปมงคล (เรียกว่า เปะสวู่..เรื่องสีขาว) ธรรมเนียมการปฏิบัติตามพิธี อั่งสวู่, เปะสวู่, และ ฮี่สวู่ (เรื่องน่ายินดี) รวมกันเรียกว่า (เกโล่ย..กฎของครอบครัว) ดังนั้น คนจีนทั่ว ๆ ไป จึงควรรู้ถึงพิธีธรรมเนียมปฏิบัติตามกฎของครอบครัวไม่ว่าในอดีตหรือปัจจุบัน ดังเช่นพิธีธรรมเนียมปฏิบัติการแต่งงานของคนจีนโบราณ เรียกว่า
หลักโล่ย (6 พิธีสำคัญ) นับตั้งแต่การหาดูฤกษ์พิธีการแต่งงาน, การจัดงานแต่งงานตลอดจนสิ้นพิธี มีธรรมเนียมปฏิบัติกันอย่างใด?

การจัดงานทำบุญวันเกิดมีขั้นตอนอย่างไร
?

วันเกิดครบรอบใดมีพิธีการปฏิบัติอย่างไร ?

ตามธรรมเนียมพิธีและความหมายย่อมแตกต่างกัน

พิธีงานศพ, ฝังศพ, มีทั้งพิธีใหญ่, พิธีเล็ก, การต้อนรับแขก, การหาที่ฝังศพ, ประธานในพิธี, การจัดการการเซ่นไหว้, ฯ ล ฯ ควรจะต้องปฏิบัติเช่นใด ?

งานสีแดง
, งานสีขาว, และงานยินดี, รวมทั้งงานส่งเทียบเชิญแขกและญาติโยม มีขั้นตอนและวิธีการปฏิบัติอย่างใดนั้น บทความนี้จะเริ่มอธิบายความละเอียดของแต่ละขั้นตอน จะเรียกว่าเป็นคู่มือปฏิบัติตามพิธีธรรมเนียมของคนจีนโดยสมบูรณ์ก็ได้

มองอีกแง่มุม บทความนี้ประกอบด้วย วัฒนธรรม, ขนบประเพณีชาวบ้าน, การปฏิบัติของชนพื้นเมือง, เป็นขนมธรรมเนียมปฏิบัติของคนจีน และวัฒนธรรมจีน เป็นคู่มือที่ชี้แนะการปฏิบัติตามวัฒนธรรมจีน เพิ่มพูนความรู้เกี่ยวกับการปฏิบัติและการเปลี่ยนแปลงการปฏิบัติ


ครอบครัวและกฎของครอบครัว
ครอบครัว เป็นการชุมนุมกันของบุคคลหลาย ๆ คน และส่วนบุคคล แต่กฎของครอบครัว มิใช่เป็นกฎของส่วนบุคคลแต่ละคน นับปฏิบัติกันตั้งแต่การเข้า ๆ ออก ๆ ของแต่ละบุคคลในครอบครัว เป็นทั้งจิตใจความรู้สึกของแต่ละคนในครอบครัว รวมทั้งการปฏิบัติต่อกันและกันของบุคคลในครอบครัวและบุคคลภายนอก ทั้งที่เป็นญาติสนิททางนอกหรือทางในก็ตาม

กล่าวโดยคำจำกัดความ กฎของครอบครัวเริ่มปฏิบัติจากคนในครอบครัวและมีความขยายสายสัมพันธ์ต่อบุคคลภายนอก ตามกฎของสังคม เพื่อเพิ่มสายใยอันดีเกิดความสามัคคีต่อสังคมนั้น ๆ ด้วยการดำเนินชีพตามปกติ เกิด, แก่, เจ็บ, ตาย, การนับถือเซ่นไหว้เทพเจ้า และผีเจ้าบรรพบุรุษ และเพื่อเป็นการเอ่ยถึงธรรมเนียมปฏิบัติของคนจีนโดยทั่ว ๆ ไป ณ ที่นี้จะกล่าวถึงกฎธรรมเนียมพิธีของครอบครัวก่อน คือกฎของครอบครัว

ครอบครัวของคนจีนโดยทั่ว ๆ ไปในประเทศจีน เริ่มจากการปลูกเพิงที่พักบ้านอยู่อาศัยของบุคคลในครอบครัวรวมตัวกัน ประกอบด้วยบ้านซึ่งถูกจัดแบ่งเป็นห้อง ๆ มีห้องใหญ่ (ตึ้ง..ห้องโถงใหญ่), ห้องกลาง (ปั้ง..ห้องนอนที่อยู่อาศัย), และห้องเล็กย่อยลงมา (ซิก..ห้องนอน, ห้องครัว, ห้องเก็บของ, ห้องน้ำ ฯ ล ฯ)

ตึ้ง เป็นห้องโถงใหญ่ของแต่ละครอบครัว มีขนาดใหญ่หรือเล็กตามฐานะของครอบครัวนั้น ๆ เป็นห้องที่มีความสำคัญ ที่รับรองแขกของตัวบ้าน เป็นจุดเด่นหัวใจของตัวบ้าน ตั้งแต่โบราณมา คนจีนมีธรรมเนียมเรียกขานหัวหน้าของครอบครัวว่า ต่อตึ้ง (อยู่โถง), รองหัวหน้าครอบครัวซึ่งเป็นภรรยาของหัวหน้าครอบครัวว่า เล่งตึ้ง (ริมโถง) เรียกพี่ชาย, น้องชาย, พี่สาว, น้องสาว, พี่น้องกันเองในครอบครัวว่า ตึ่งเฮีย, ตึ่งตี๋, ตึ่งเจ้, ตึ่งหม่วย,

ห้องกลาง (ปั้ง) เป็นห้องมีขนาดใหญ่รองจาก ตึ้ง โดยมากมักเป็นห้องนอน, ห้องเขียนหนังสือ, ห้องอ่านหนังสือ, อยู่ทางด้านข้างของ ตึ้ง ตามธรรมเนียมแต่โบราณ หากเรียกตามศักดิ์ของลูก ๆ ในครอบครัว บุตรคนโตของครอบครัวเรียกว่า เฉี่ยงปั้ง (ห้องใหญ่), บุตรคนที่สองเรียกว่า หยี่ปั้ง (ห้องสอง), บุตรคนที่สามเรียกว่า ซาปั้ง (ห้องสาม), แต่ถ้าหากเป็นบุตรเลี้ยงหรือบุตรบุญธรรมเรียกว่า ก้วยปั้ง (ข้ามห้อง) ฯ ล ฯ

ห้องเล็ก (ซิก) บางครั้งก็เป็นห้องนอนของแต่ละคนในครอบครัว แต่โบราณเป็นคำศัพท์เรียกสะใภ้หลวง, สะใภ้น้อย, บุตรีคนโต, บุตรีคนเล็ก, แต่โบราณเรียกศักดิ์ศรีของสะใภ้หลวงว่า เจี๊ยซิก (ห้องหลวง), เรียกสะใภ้น้อยว่า เพียงซิก (ห้องน้อย), บุตรีที่ยังไม่ออกเรือนเรียกว่า ต่อซิกนึ่ง (บุตรีอยู่ห้อง),

ในครอบครัวของคนจีน มีทั้งครอบครัวใหญ่และครอบครัวเล็ก คนอบครัวใหญ่บางครอบครัวนับลูกหลานเกือบไม่ได้ เรียกว่า ไต่ซิกเปะจื่อบ่วงซุง (ห้องใหญ่ร้อยลูกหมื่นหลาน) ส่วนครอบครัวเล็กเรียกว่า เสี่ยวซิกก๋วงกั้วโกวต๊ก (ห้องน้อยโสดหม้ายอยู่เดียวดาย)

แต่ไม่ว่าเป็นครอบครัวใหญ่หรือครอบครัวน้อย ล้วนมีอาณัติภายใต้กฎของครอบครัวมาตั้งแต่โบราณกาล กฎก็คือระเบียบการปกครองของครอบครัวที่สำคัญยิ่ง มันสามารถถูกตั้งเป็นกฎเกณฑ์การดองญาติหรือห้ามดองญาติได้ เป็นที่สงสัยว่าจะควรหรือไม่ควร ความกระจ่างไม่ชัดเจน จริยธรรมหรือคุณธรรมยากแบ่งแยก การอบรมสั่งสอนโดยกฎธรรมเนียมยังไม่พร้อมสรรพ การแก่งแย่งชิงดีชิงเด่น โดยกฎที่ยังไม่เที่ยง ความสัมพันธ์ระหว่างบิดาบุตรพี่น้อง โดยกฎไม่มั่นคง การศึกษาระหว่าอาจารย์กับศิษย์ โดยกฎไม่ใกล้ชิด การรับราชการการทหาร โดยกฎยังไม่เข้มงวด การฉลองอายุบรรพบุรุษหรือการเซ่นไหว้อาลัย โดยกฎที่ขาดศรัทธาและเคร่งครัด

ดังนั้น ตามกฎก็คือกฎ กฎไม่พร้อมก็ย่อมขาดกฎ กฎขาดแล้วก็ย่อมมิมีสิ่งใดควบคุม นำมาซึ่งความสับสนของครอบครัวและเป็นผลร้ายต่อประเทศ เหตุจะร้ายก่อนแล้วจึ่งมีกฎมาควบคุมภายหลัง พลเมืองดีย่อมหลีกเลี่ยงในสิ่งชั่วร้ายเจ้าใจในกฎระเบียบกติกาของสังคมต่อ การเข้าใจในกฎ ก่อนอื่นต้องมีเหตุปัจจัยปรุงแต่งด้วยมธุรสวาจา อารมณ์อันสุขสงบ และความมีขันติอดทน

มธุสวาจา เป็นคำพูดที่อ่อนหวาน สุภาพถ่อมตน มักไม่พูดจาส่อเสียดเป็นคำพูดที่ให้ผลร้ายใคร ท่าน โก่วจื้อ (กู้จื่อ) มีคำกล่าวขานว่า
คำพูดที่เสียดแทงให้ร้ายผู้คน มักอยู่ภายใต้คมหอกคมดาบ
ความหมายก็คือ คำพูดที่เสียดแทงให้ร้ายผู้คนนั้น เป็นอันตรายสร้างความเจ็บปวดให้แก่ผู้คนยิ่งกว่าการเอาคมหอกคมดาบแทงเชือดเฉือน บุคคลในครอบครัว
ต่อเบื้องบนถ้าหากไม่มีมธุรสวาจา พูดจากอ่อนหวานปลอบใจคลายเครียดกันแล้ว จะรักษาน้ำใจปรดอดองกันได้อย่างใด ?
ต่อเบื้องล่างถ้าหากไม่มีมธุรสวาจา พูดจามีเมตตากรุณา จักซื้อใจซื้อความกตัญญูสามัคคีปรองดองกันได้อย่างใด ?
หากสะสมกันเป็นนิสัย เบื้องบนไม่เมตตากรุณา เบื้องล่างไม่เชื่อฟังกตัญญูเช่นนี้ ลักษณะของครอบครัวจะเป็นเช่นใด ดังนั้น มธุรสวาจา จึงเป็นปัจจัยเสริมเป็นหลักในกฎของครอบครัว

อารมณ์อันสุขสงบ เป็นอุปนิสัยที่ควบคุมความปรองดองสามัคคีของบุคคลในครอบครัว โดยหลักการรักษาถนอมน้ำใจ ให้ความเอ็นดูมีน้ำใจต่อบุคคลเบื้องล่าง และให้ความเคารพเชื่อความต่อบุคคลเบื้องสูง ดั่งมีคำพังเพยโบราณว่า

แกฮั้วบ่วงสวู่เฮง (เจียเหอว่านซู่ซิ่น..ครอบครัวปรองดองสามัคคี ร้อยเรื่องหมื่นเรื่องล้วนมงคล)

อารมณ์อันสุขสงบ ก็ต้องเริ่มที่ฐานจากการพูดคุยกันด้วย มธุรสวาจา เกิดเป็นน้ำใจเกื้อหนุนช่วยเหลือซึงกันและกัน จนกระทั่งเกิดความสำเร็จตามเป้าหมาย
ความมีขันติอดทน ก็คือการระงับโทสะก่อเกิดเป็นอารมณ์ร้าย หากปราศจากการระงับโทสะ มีขันติอดทน ความเป็นมธุรสวาจาจะมาจากที่ใด ?
อารมณ์อันสุขสงบก็จะไม่ก่อเกิด ดังนั้น อารมณ์เกิดขันติเพียงตัวเดียว เป็นการปฏิบัติที่สำคัญที่สุด ในหนังสือ < ยิ่มเก็ง (ยิ่นจิน..สูตรขันติ) > มีคำกล่าวขานว่า

ขันติ เกิดจากก้นบึ้งแห่งจิตใจ ความเป็นคุณธรรมและจริยะธรรม ล้วนเกิดจากการให้อภัยอันประกอบด้วยน้ำใจอันกว้างขวาง

พระเจ้า จิวเซ่งอ้วง (โจวเฉินหวาง) แห่งราชวงศ์ จิว เคยกล่าวกับเหล่าทหารหาญว่า
หากยามมีขันติ ก็ย่อมเกิดจิตกุศลสงเคราะห์ เกิดเป็นเมตตาแห่งการให้ ประกอบด้วยคุณธรรมอันยิ่งใหญ่

แปลตามความหมาย หากมีกุศลขันติในอารมณ์ การปฏิบัติทั้งหลายย่อมสำเร็จผล อย่างมีขั้นตอน ก่อเกิดเป็นคุณธรรมชั้นสูง

หากรู้สึกถึงว่ามีความผิดใดเกิดขึ้น ถ้าหากขาดการยับยังมีขันติโวยวายออกไป ก็อาจเป็นความอับอายของเจ้าตัว การใดทุกสิ่งนั้น การมีขันตินำเป็นสิ่งที่ดีเลิศ ขันติอดทน จึงเป็นรากเง้าแห่งความสามัคคีของครอบครัว

สมัยราชวงศ์ ทั้ง (ถัน) ที่เมือง โล่วจิว (ลู่โจว) มีครอบครัวชาวนาหนึ่ง มีลูกหลานอยู่ร่วมกันถึง 5 ชั่วโคตร พระเจ้า ทั่งไท้จง (ถันไท่จง) หลี่ซี้มิ้ง (ลี่ซื่อหมิน) ทรงเสด็จออกตรวจตราไปเมือง เป่งจิว (เปิ้นโจว) ทรงเสด็จผ่านมาที่บ้านครอบครัวนี้ ทรงให้หัวหน้าของครอบครัวมาเข้าเฝ้า พระองค์ทรงถามว่า
เจ้าใช้อุบายวิธีใด ถึงสามารถควบคุมให้คนทั้งครอบครัว 5 ชั่วโคตร อยู่อย่างร่มเย็นเป็นสุขโดยไม่มีปัญหาใด ๆ ?

หัวหน้าครอบครัวกราบทูตอบถวาย
ก็ไม่มีวิธีใด ๆ นอจากใช้ขันติอดกลั้นปลอบโยนพ่ะย่ะค่ะ

มีอีกครอบครัวหนึ่ง คือครอบครัวของ เตียเก่าโง่ย (จางจิ่วอวี้) มีลูกหลานอยู่ร่วมกันถึง 9 ชั่วโคตร พระเจ้า ทั่งเกาจง ทรงทราบกิตติศัพท์ ทรงเสด็จมาถามครอบครัวของ เตียเก่าโง่ย ด้วยพระองค์เอง หัวหน้าครอบครัว เตียเก่าโง่ว ไม่กราบทูลประการใด ใช้กระดาษพูกันเขียนหนังสือจีนเพียงตัวเดียวว่า ยิ่ม (ยิ่น..ขันติ) พระเจ้า ทั่งเกาจง ทรงทอดพระเนตรทรงถึงน้ำพระเนตรร่วง ทรงพระราชทานรางวัลมากมาย

มธุรสวาจา, อารมณ์อันสุขสงบ, ความมีขันติอดทน,

ธรรมมะลักษณะสามประการนี้ แท้ที่จริงก็ร่วมเป็นกฎของสังคม ความเป็นมนุษย์สัมพันธ์ การแนะนำตน ต้อนรับขับสู้ของคนหรือวัตถุใด ๆ ของสังคม เป็นพิธีกรรมอันลึกลับที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใต้ก้นบึ้งจิตใจของผู้คน นับตั้งแต่การร่วมพิธีกรรม, การให้ข้าวของร่วมส่งพิธีกรรม, การแสดงมุทิตาจิตแก่ผู้ทำพิธีกรรม, เป็นการแสดงออกของจิตใจ ความมีน้ำใจ จึงเป็นบ่อเกิดของความรักใคร่ ความสมัครสมานสามัคคี และความยินดีแก่คนในสังคม นอกเหนือจากครอบครัว

แต่ทว่า การใช้ธรรมลักษณะนี้ จักต้องประกอบด้วยการมีขั้นตอน มีสถานะภาพตามกาละเทศะ ไม่ควรแสดงโดยพร่ำเพรื่อ ควรรู้จักแบ่งแยกว่า ขั้นตอนนั้นใหญ่เล็กแค่ไหน มีหนักมีเบา มีทั้งเปิดเผยและซ่อนเร้น เรื่องใหญ่ห้ามละเลย เรื่องเล็กห้ามฟุ่มเฟือย เรื่อควรเปิดเผยไม่ควรหมกเม็ด เรื่องละเอียดอ่อนไม่ควรลามเกินโต คนโบราณมีคำพังเพยว่า โล่ยตอปิกจ่า (หลี่ตวอปี่จว้อ..กฎระเบียบมากควรแสแสร้ง) นี่คือการหลีกเลี่ยงของผู้รู้เข้าใจกฎกติกาโดยแท้

credit : all-chinese


edit @ 2006/04/16 16:23:04